Deconstrueren Pop Culture

Marc Cohn is een artiest. Laat ik beginnen met te zeggen het is niet mijn bedoeling om respectloos met hem. Hij heeft tal van beproevingen in zijn leven, waaronder die in het hoofd geschoten. Maar hij is een perfecte illustratie van wat er gebeurd als het record zakelijke gemigreerd van zijn vroegere sjabloon, om de een nu gangbare. Zijn voorbeeld is zo opvallend dat ik niet kan helpen, maar herinneren dat met zekerheid.

De heer Cohn had vrijgegeven drie records op Atlantic Records. Hij had een bescheiden hit in 1991, "Walking in Memphis." Dat jaar was hij ook een Grammy voor het citaat uitgeroepen tot "Best New Artist." Er kwam een ​​tijd echter, toen hij werd gedumpt door Atlantic. Zonder twijfel was hij massaal unrecouped. Dit betekent dat de hoeveelheid geld Atlantische Oceaan had de heer Cohn geavanceerde voor het opnemen van de kosten, tour-ondersteuning, muziekvideo's etc. was veel minder dan het bedrag van de royalty's de heer Cohn zou hebben verdiend op welk royalty-percentage was bepaald in zijn contract. Er was ook een verandering van regime in Atlantische Oceaan na de Doug Morris - Mel LeWinter - Danny Goldberg as werd ontslagen, en het nieuwe management kwam binnen

Voor een groot deel van dit proces is onvermijdelijk en nadelig beïnvloedt vele artiesten. Het eerste wat nieuwe management van een record (of film) bedrijf doet is triage zijn artist roster, dropping iedereen waarvan de commerciële vooruitzichten zijn gedimd, of zelfs alleen maar onzeker. Volgens de onderneming boekhoudkundige principes record, de platenmaatschappij dan kan afschrijven het hele unrecouped saldo als een minderwaarde in het jaar van de kunstenaar valt, in plaats van door te gaan om het af te schrijven in de toekomst. Onnodig te zeggen dat de platenmaatschappij krijgt ook te stoppen met het uitgeven van geld ter ondersteuning van de kunstenaar. Hierdoor komen financiële middelen voor het nieuwe regime op de markt en het bevorderen van de weinig overgebleven kunstenaars die zij heeft behouden op het etiket, en de nieuwe kunstenaars die zij krijgt die meer overeenkomen met de smaken en voorkeuren.

Dit is waar ik mee te werken, circa 2000. De heer Cohn-vertegenwoordigers benaderde een label dat ik was consulting - Gold Circle Records - met een voorstel tot het aangaan van een nieuwe opname contract. De heer Cohn werd geïntroduceerd door David Crosby, die ook had vrijgegeven (of stond op het punt om te ontgrendelen) een record op Gold Circle in het kader van zijn nieuwe band, CPR. Ik ging naar de Wiltern Theatre in Los Angeles met Crosby / CPR, showcase met Cohn opening. Het was een geweldige prestatie en de heer Cohn ongetwijfeld had / heeft veel talent.

Het probleem was dat hij wilde een 600.000 dollar vooruit. Hij waarschijnlijk al had opgenomen masters voor een nieuw album. Het is niet moeilijk om een ​​scenario te maken (in de oude wereld van platenmaatschappijen lang geleden) dat hij eigenlijk had besteed dit bedrag te doen. Als ze al niet opgenomen, misschien was dit de denkbeeldige budget om dit te doen, of ze waren in een aantal tussenliggende staat van zijn opgenomen, maar nog niet klaar. Mogelijk Atlantische Oceaan was ook op zoek naar bijdrage voor haar unrecouped balans, op de theorie was aanzienlijk geïnvesteerd in de naam van de heer Cohn's imago en reputatie, dus zijn de vooruitzichten in de markt.

Ik dacht dat dit hilarisch was. Er was geen denkbare manier nieuwe meesters heer Cohn's zou een voorschot van deze omvang te ondersteunen. Ik ben er niet zeker van dat ze zouden een voorschot op alle onder de omstandigheden hebben gesteund. Dit in het bijzonder was zo, gezien de grote structurele veranderingen platenmaatschappijen begonnen te ondergaan, vooral neergeslagen door de opkomst van het Internet en de bijbehorende ondergang van de cd.

Ik weet niet wat er daarna gebeurde. Blijkbaar de meesters werden verlaten, want volgende plaat heer Cohn was een "live" record in eigen beheer uitgebracht in 2005 op zijn eigen label. Dit betekent dat geen enkele platenmaatschappij - of het nu grote of onafhankelijk - wilde de meesters in kwestie. In het kort de markt was volledig veranderd en de heer Cohn waren achtergelaten. In 2007 bracht hij een plaat op Decca Records, dat is een dochteronderneming van de Universal Music Group (misschien niet-zo-toevallig onder leiding van Doug Morris). Dat record lijkt te zijn gezonken zonder een spoor achter.

Weird scenes in de goudmijn, inderdaad.

Marc Cohn