Deconstrueren Pop Culture

"De Kubus" is een beklemmende, claustrofobische film van de regisseur Vincenzo Natali. Het gaat over de escapades van zeven mensen die gevangen zitten binnenkant van een gigantische kubus. De kubus bestaat uit 26 even grote kamers aan elke kant voor een totaal van 17.576 kamers in totaal. Elke kamer baadt in een andere kleur licht. De kamers gaan regelmatig rond een kern in een groot deel op dezelfde manier als kubus een groot Rubick's. Op een bepaald stadium van hun bewegingen een van de blokken wordt een brug naar de buitenwereld.

Sommige van de kamers zijn voorzien van ingenieuze en dodelijke vallen in hen. Deze geleidelijk verzending twee van de personages (Alderson en Rennes). Een van de personages met de naam Quentin (die een politieman) commandeers de positie van groepsleider. Hij gaat steeds gek en uiteindelijk doodt drie van de andere personages, Holloway, Worth en zuurdesem. Hij krijgt dan geplet in tussen de beweging van kubussen. Dit laat een persoon links, Kazan, die op het eind lijkt te ontsnappen.

Hier zijn enkele van de manieren is het mogelijk te interpreteren deze macabere verhaal.

1. Het is een commentaar op de kilheid van de moderne technologie. Niemand weet wie de bouw van de kubus (ook niet Worth, die zijn, is onthuld, is een ingenieur die deelnamen aan het ontwerp). Niemand kent zijn doel. Niemand weet hoe het kwam te worden bewoond met de protagonisten, hoewel hun talenten zijn griezelig gratis. De kubus zelf is enorm, onbewogen en lijkt automatisch te bedienen.

2. Het is een commentaar op de onmenselijkheid van de mens tegen de mens en de domheid van de autoriteiten. Quentin is geen goede leider. In plaats van inspireren de groep die hij hekelt en bedreigt hen. Hij is snel gefrustreerd. Hij wil verlaten Kazan. Hij belandt het doden van drie van zijn collega-bewoners.

3. Het is een commentaar op de futiliteit van inductieve redenering. Rennes denkt in eerste instantie heeft hij bedacht een manier om kamers die zijn booby-gevangen door het gooien van een paar schoenen en te kijken of een val geactiveerd wordt voorkomen. Deze methode blijkt te zijn succes en hij sterft aan worden bespoten met zuur.

4. Het is een commentaar op de menselijke vindingrijkheid in het gezicht van gevaar. Zuurdesem blijkt te zijn een student die is slim over priemgetallen en geometrie. De kruipruimtes tussen elke kubus heeft drie drie cijfers op de invoerregel richel. Ze merkt op dat als elk van deze getallen een priemgetal is dan is de volgende kubus booby-gevangen. Later Quentin bijna betrapt door een val in een kamer: ze dacht dat ze had gewist. Tot zover die theorie. Haar hypothese is dan dat in plaats van priemgetallen de nummers zijn belangrijkste bevoegdheden, zodat ze moet ze rekening houden voordat u het aangrenzende kubus. Dit is een brute-force rekenkundige taak buiten zuurdeeg's capaciteiten om gemakkelijk te doen. Op dit punt is gebleken dat Kazan is een autistische savant met een mogelijkheid om snel factor priemgetallen, die hen in staat stelt om vooruit te duwen. Zuurdesem ook (correct) stelt de nummers zijn cartesiaanse coördinaten die kunnen worden gebruikt om de positie van kamers berekenen binnen de kubus. De nummers staan ​​voor elke ruimte de locatie, het aantal keren dat het beweegt, en waar het eindigt in het net.

5. Het is een commentaar op de futiliteit van doelgerichte menselijke inspanning. Tegen het einde van de film, na zware vooruitgang, de groep belandt terug in dezelfde kubus waar ze begonnen. Het zou meer effectief voor hen gewoon om daar te blijven, proberen om erachter te komen zijn bewegingen, en dan te ontsnappen. De enige persoon uiteindelijk te ontsnappen is Kazan, de autistische savant.

Tot slot heb ik mild aanraden deze film. Het is niet zo goed als zeggen: "Stalker", maar toch ook weer meer bescheiden ambities.