Αποδομώντας Pop Πολιτισμός

"Ο Κύβος" είναι ένα καταπιεστικό, κλειστοφοβική ταινία από τον σκηνοθέτη Vincenzo Natali. Πρόκειται για τις περιπέτειες των επτά ανθρώπων που έχουν παγιδευτεί μέσα σε ένα γιγάντιο κύβο. Ο κύβος αποτελείται από 26 ίσου μεγέθους δωμάτια σε κάθε πλευρά για ένα σύνολο 17.576 δωμάτια συνολικά. Κάθε δωμάτιο είναι λουσμένη σε ένα διαφορετικό φως χρώμα. Τα δωμάτια κινούνται περιοδικά γύρω από έναν πυρήνα με τον ίδιο τρόπο όπως ο κύβος του μεγάλου Rubick του. Σε κάποιο στάδιο των κινήσεων ενός από τους κύβους γίνεται μια γέφυρα με τον έξω κόσμο.

Μερικά από τα δωμάτια διαθέτουν έξυπνες και θανατηφόρες παγίδες σε αυτές. Αυτά αποστολή σταδιακά δύο από τους χαρακτήρες (Alderson και Ρεν). Ένας από τους χαρακτήρες που ονομάζεται Quentin (ο οποίος είναι αστυνομικός) επιτάσσει τη θέση του ηγέτη της ομάδας. Πηγαίνει σταδιακά τρελός και τελικά σκοτώνει τρεις από τους άλλους χαρακτήρες, ο Holloway, Γουόρθ και μαγιά. Παίρνει τότε στριμωγμένος ανάμεσα σε κυκλοφορία των κύβων. Αυτό αφήνει ένα αριστερό πρόσωπο, Καζάν, που στο τέλος φαίνεται να δραπετεύσει.

Εδώ είναι μερικοί από τους τρόπους είναι δυνατόν να ερμηνεύσει αυτή τη μακάβρια ιστορία.

1. Πρόκειται για ένα σχόλιο σχετικά με την ψυχρότητα της σύγχρονης τεχνολογίας. Κανείς δεν γνωρίζει που χτίστηκε τον κύβο (δεν αξίζουν καν, ο οποίος, αποκαλύπτεται, είναι ένας μηχανικός που συμμετείχε στο σχεδιασμό της). Κανείς δεν ξέρει το σκοπό του. Κανείς δεν ξέρει πώς ήρθε να κατοικείται με τους πρωταγωνιστές, αν και τα ταλέντα τους είναι τρομακτικά δωρεάν. Ο κύβος είναι το ίδιο μεγάλη, απαθής και φαίνεται να λειτουργεί αυτόματα.

2. Είναι ένα σχόλιο πάνω απανθρωπιά του ανθρώπου ενάντια στον άνθρωπο και την ηλιθιότητα της εξουσίας. Quentin δεν είναι ένας καλός ηγέτης. Αντί να εμπνέει την ομάδα που επιπλήττει και απειλεί τους. Είναι εύκολα απογοητεύονται. Θέλει να εγκαταλείψουν Καζάν. Καταλήγει σκοτώνοντας τρεις από τους συναδέλφους του κατοίκους.

3. Είναι ένα σχόλιο πάνω στη ματαιότητα του επαγωγικού συλλογισμού. Ρεν αρχικά πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει έναν τρόπο να αποφύγουν τα δωμάτια που είναι παγιδευμένες με τη ρίψη σε ένα ζευγάρι παπούτσια και να δει εάν μια παγίδα έχει ενεργοποιηθεί. Η μέθοδος αυτή δεν τελεσφορήσει και πεθαίνει από το να ψεκάζονται με οξύ.

4. Είναι ένα σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη επινοητικότητα στο πρόσωπο του κινδύνου. Προζύμι αποδεικνύεται ότι είναι ένας μαθητής που είναι έξυπνο για τους πρώτους αριθμούς και τη γεωμετρία. Οι χώροι σέρνεται ανάμεσα σε κάθε κύβος έχει τρεις τριψήφιους αριθμούς στο περβάζι είσοδο. Παρατηρεί ότι, αν κάθε μία από αυτούς τους αριθμούς είναι πρώτος, τότε το επόμενο κύβο είναι παγιδευμένο με εκρηκτικά. Αργότερα Quentin σχεδόν πιαστεί από μια παγίδα σε ένα δωμάτιο νόμιζε ότι είχε καθαρίσει. Τόσο για την εν λόγω θεωρία. Εκείνη υποθέτει ότι τότε αντί να PRIMES οι αριθμοί αποτελούν κατ 'εξοχήν δυνάμεις γι' αυτό πρέπει να συνυπολογίσει πριν από την είσοδο της παρακείμενης κύβο. Αυτό είναι ένα brute-force αριθμητική εργασία πέρα ​​από τις ικανότητες προζύμι για να το κάνετε εύκολα. Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται ότι Καζάν είναι μία αυτιστικού σοφός με την ικανότητα να συνυπολογίσει γρήγορα πρώτους αριθμούς, που τους επιτρέπει να πιέσουν προς τα εμπρός. Προζύμι και (σωστά) υποθέτει ότι τα νούμερα είναι καρτεσιανές συντεταγμένες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της θέσης των δωματίων στο πλαίσιο του κύβου. Οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν θέση κάθε δωμάτιο? Πόσες φορές κινείται? Όπου και καταλήγει στο δίκτυο.

5. Είναι ένα σχόλιο πάνω στη ματαιότητα της ανθρώπινης προσπάθειας σκόπιμη. Προς το τέλος της ταινίας, μετά από επίπονη πορεία, η ομάδα καταλήγει πάλι στο ίδιο κύβο όπου ξεκίνησαν. Θα ήταν πιο αποτελεσματικό για τους απλά για να μείνουν εκεί, προσπαθούν να υπολογίσουν τις κινήσεις του, και στη συνέχεια να ξεφύγει. Το μόνο άτομο τελικά να δραπετεύσει είναι Καζάν, η αυτιστικού σοφός.

Εν κατακλείδι, προτείνουμε ήπια αυτή την ταινία. Δεν είναι τόσο καλή όσο λένε «Στάλκερ», αλλά τότε και πάλι έχει πιο μετριοπαθείς φιλοδοξίες.